de derde Joodse tempel

de derde Joodse tempel
klik op de foto voor informatie erover

Waar ik me bij de Christenen wel eens afvraag of ze Jezus als Messias  zouden (h)erkennen als hij op aarde terugkeert, heb ik bij de Joden die twijfel niet. Hun Messias zal namelijk de derde Joodse tempel bouwen en vanwege die daad is hij eenvoudig herkenbaar.

Toch hebben ze zich wel eens vergist. In 132 CE volgden ze massaal Simon bar Kochba toen hij een onafhankelijk Judea uitriep. Zonder dat hij de derde Joodse tempel had gebouwd, werd hij al tot Messias uitgeroepen. Iedereen weet hoe dat afliep: drie jaar later namen de Romeinse legioenen het beloofde land weer in. En die keer vernietigden ze niet alleen Jeruzalem, maar besloten bovendien alle Joden voorgoed uit Judea te verbannen. De rabbijnen verweten het Simon bar Kochba, die ze sindsdien Simon ‘bar Kozba’ noemen, wat ‘zoon van de leugens’ betekent.

de diaspora en derde Joodse tempel

De verbanning die de Romeinen aan de Joden hadden opgelegd, bleek effectief. Nooit zijn ze meer in opstand gekomen. Wel zijn ze blijven hopen op hun derde tempel. Na bijna tweeduizend jaar zijn ze nog steeds vol goede moed. Maar de derde Joodse tempel komt niet zomaar. Als we de Joodse profeet Ezechiël (36.24) mogen geloven, moet er voorafgaand aan de herbouw van de tempel eerst iets groots gebeuren, namelijk dat God alle Joden verzamelt en terugleidt naar het beloofde land.

De oprichting van de staat Israël en de daaropvolgende terugkeer van miljoenen Joden uit de diaspora heeft daarom bij velen de verwachting gewekt dat de bouw van de derde Joodse tempel nabij is. En daarmee ook de eindtijd, want de bouw van de derde Joodse tempel, de Messias en de eindtijd zijn onlosmakelijke met elkaar verbonden. De derde Joodse tempel is de voleinding van het Jodendom en in de Joodse optiek heeft de wereld met de bouw ervan zijn bestemming bereikt.

de eindtijd en dag des oordeels

Niet alleen de Joden verwachten overigens een eindtijd, ook de Christenen en de Moslims geloven dat er een dag des oordeels zal komen waarop God zowel de levenden als de doden op hun daden zal beoordelen. Op die dag zullen de goeden hun beloning en de kwaden hun straf ontvangen.

Na de eindtijd eindigt de geschiedenis, zo wordt geschreven. Helaas weet ik niet hoe ik me dat moet voorstellen. Leven de goeden verder in een aards paradijs? Of knalt de hele schepping na de eindtijd met een harde klap uiteen? Soms vrees ik het laatste. Als ik eraan denk dat de derde tempel op de plek van de Islamitsche Rotskoepel moet komen en dat zowel Joden als Moslims (Pakistan) over kernwapens beschikken, is de associatie met een explosief einde van de wereld snel gemaakt.

de Messias

Toen ik besloot om mijn romanpersoon Flavius Josephus de obsessie te geven om de derde Joodse tempel te willen bouwen, dacht ik dat dat geen probleem zou zijn, omdat in zijn tijd de Rotskoepel en Al-Aqsamoskee nog niet bestonden. En dat klopte natuurlijk. Maar ik stuitte wel op een ander vraagstuk, namelijk dat van de Messias. Dat vraagstuk kostte mij zoveel hoofdbrekens dat ik er uiteindelijk een heel hoofdstuk aan heb moeten wijden.

Om de derde Joodse  tempel te kunnen bouwen, moest Josephus namelijk een Messias zien te vinden. De vraag was, waar hij die vandaan haalde. Het bleek weliswaar een populaire rol, waarvoor zich van tal van kandidaten aanmeldden, maar geen van de kandidaten voldeed aan de criteria die de Thora aan de Messias stelde. Pas na lang zoeken, vond Josephus de ware Messias. Na té lang zoeken, bleek echter.